Kiedy Cropp wystartował ze swoją świąteczną kampanią na facebooku pomyślałem sobie “co jest?!”. Mamy przecież dopiero połowę listopada, nawet nie wykorzystałem jeszcze wszystkich swoich nieobecności na zajęciach. Ale wygląda na to, że nasi asowie marketingu znów nie zawiedli i rzeczywiście: już czas. Postanowiłem się upewnić.
Im dłużej czytam posty Kuby, tym większe mam wrażenie, że jego życie wygląda następująco:
Współczesny student prawa z Warszawy.
Początkowo chciałam ten post poświęcić pewnemu programowi, który z racji uprawianej profesji powinien być mi bliski, a jednak nie jest, bo drewniane jest w nim wszystko (nie wiem, jak ma się sprawa z penisami szanownego jury, ale spuśćmy nad tym zasłonę milczenia). Mowa miała być o Tap Madl. I nawet poświęciłam się wielce, obejrzawszy jeden z odcinków, a wierzcie, że w trybie od A do Z nie było to łatwe. Tyle że doszłam do wniosku, że w polskim feszynie bardziej frapuje mnie postać projektantki Ewy Minge.
Bez paniki tylko proszę! O ciuchach pisać nie będę, bo do mody wysokiej jeszcze nie dosięgam. Interesuje mnie Ewa we wcieleniu człowieka-orkiestry, polskiej celebrytki.
Popatrzmy, co może reklamować nasza lokalna kosmitka i pomyślmy – WHYYYY!!! I w ogóle WTF????
Pierwszy WTF???!!!
Otóż coś słodkiego jest na rzeczy… Ewa Minge wielokrotnie podkreśla w wywiadach (na nie też przyjdzie jeszcze czas w tej notce, spokojnie), jak to jej kolekcje dedykowane są kobietom niezależnym, silnym i jakimś tam jeszcze. Zakładam więc, że nasza kosmitka za taką też uważa siebie. Z takimi założeniami przenieśmy się w świat batoników i wafelków… Jaka marka odzwierciedla taki obraz? No, wiadomo, Danusia! Tej reklamie przyznaje Oscara w dziedzinie produkcji.
Drugi WTF???!!!
Czy kosmitki mogą reklamować farby? Owszem, owszem czemu nie. Ale właściwie czemu tu się dziwić, oceńcie sami graficzny obciach całej tej sytuacji. Jednym słowem – jaka projektantka, takie feszyn farby. Swoją drogą, gratuluję copywriterowi nazwy czeko fashion – miszcz.
Trzeci WTF???!!!
Po czymś słodkim i farbach czas zaproponować konsumentom coś do picia w ramach konsekwencji w rozwoju własnej kariery. I tu pojawia się mleko. Tak, proszę Państwa, Ewa zna się na mleku też, a co! O tym zresztą już raz u nas było u kolegi Julla.
Czwarty WTF???!!!
Jak widać Ewa lubi podpisywać umowy pakietowo. A wiadomo – od mleka do masła droga niedaleka. Zastanawiam się, kiedy przyjdzie odpowiedni czas na serek… Założę się również, że Minge jest autorką projektu opakowania. Szacun!
Piąty WTF???!!!
I tu będzie występ Wujka Dobra Rada. Wiadomo, że nasza Ewa, Ewcia, Ewunia karierę robi na skalę światową (chodzą pogłoski, że firma Milandia eksportuje duże ilości masła i mleka do Burkina Faso), więc zdarza się jej udzielać wywiadów w językach dla niej obcych. No więc złota rada Wujka Dobra Rada – lepiej nie próbować mówić w języku, co się go nie zna. No a przynajmniej po skończeniu 12 roku życia…
Mógłbym przytoczyć tu jakiś ckliwy cytat o tych, którzy wstydzą się swojej przeszłości, ale – znamy się już prawie rok, możemy być szczerzy – nie chce mi się googlować. Poza tym ja oglądania Dragon Balla nigdy się nie wstydziłem. Co więcej – jestem z tego dumny i planuję być jednym z tych ojców, którzy zmuszają swoje dzieci do podzielania pasji z dzieciństwa (ja miałem gorzej, musiałem czytać przygody Tomka Wilmowskiego).
Mówi się, że nie kopie się leżącego, ale w takim razie Marcina Najmana bardzo trudno kopać, bo czy ktokolwiek widział go kiedykolwiek w pionie? Oto krótka historia o tych, którzy nie wiedzą kiedy ze sceny zejść niepokonanym.
Ładowanie
